society

I support Uber

Yes, I didn’t like the exaggeration deleting this wonderful app when Uber actually helped travelers by taking the surge price off.  Will you do the same and delete your medical app just because the hospitals are open during a certain political period? #foff you and your thinking. Sorry protestors! I am with you, but ain’t it all about a freedom of expression?

What can Uber do if all its drivers are voluntarily in the protest and parked their cars for good?

And why weren’t you asking to close the airports too, why only car transport?

So, try to understand the many Uber drivers who were also with you on that day and for God’s sake, shun these attention craving celebrities and people.  (Yes, celebrities and people are two different biological segments for most of the times). And the Uber drivers belong to the latter and are with you, I am sure.

Advertisements
Categories: car, crisis, emotions, money, society, terrorism, travel, world | Tags: , , , , , , , , | Leave a comment

Experiment :: 30 days of my “Social absence”

It may sound crazy or silly, but yes it happened to me.

I was “connected” too much and it started suffocating me with overwhelming flow of incoming messages.

In the age of facebook, whatsapp, hipchat, snapchat, slack, linkedin and google+, its easy to grow your online circles , start liking groups of your interest, subscribe to the endless RSS feeds of choice and bury yourself with tons of data.  I never thought social networking can be so suffocating.  And you know what? I am not a “power user” of these networks. Just a normal guy with usual circles and casual interactions.. And if I experienced such a flood of data, I can image what happens to people with thousands of friends and hundreds of groups.. My phone was vibrating almost all the time 24 hours a day, seven days a week.

So I thought I should take a break.

I deleted all my social network accounts and went into online-oblivion.. for 30 days.

Untitled
And not surprisingly, not many noticed my absence.  As I said, I am not a power user. Few might have frowned at seeing me go, but you know people dropping out accidentally is so common so they just ignored.  One friend has gone to an extent to drag me into one group so badly that he added another ‘balu’ in his contacts ( I don’t blame him, no one remembers phone numbers any more).

Thats all. Nothing much. That PROVED one thing very clearly.

My absence doesn’t really matter much.

All that constant flow of incoming messages that gave me an immense sense of belonging, all the phone vibrations that demanded my attention and gave me a false feeling of importance, all that hype around an illusory possessiveness that cared so much to notify me of so many happenings… all that everything washed off… in 30 days.

Now, I came back and activated all my accounts silently. I now know the core circles where I actually belong. I will see how many people will actually read this and care to add me back to the groups because my number is now active.  Lets just wait and see :):p

And hey, what happened in these 30 days? what did I do productively in the absence of a constant stream of connectivity? Thats suspense for now .. and thats the concept of my next post 🙂

Thanks for reading. I encourage you to do the same experiment and realize your true connections and also use that time to realize and prove your true potential, because you won’t have as many distractions.

Happy experimenting.

</>

Categories: experiments, fun, life, me, online-life, philosophy, secret, society, suggestions, urban, world | Tags: , , , , , , , , , , | Leave a comment

Discourage bullying

Dedicating to Lizzie Velasquez, Monica Lewinsky and the likes for what all they withstood.

Please stop bullying, stop cyber bullying, stop professional bullying and discourage, resist and report whenever you find it happening.

Who knows you would be saving the savior of the world.

Categories: society, suggestions | Tags: , , , , , | Leave a comment

where are all the good men?

Categories: fun, society, urban, world | Leave a comment

Sky is the limit, but…

Sky is the limit, but..

Categories: mind, outdoors, philosophy, society, suggestions, world | Tags: , , , , , , , , | Leave a comment

ఏ దారెటుపోతుందో ఎవరినీ అడుగక

Look into my eyes, and you will find my small universe.

Look into my eyes, and you will find my small universe.

చాలా చాలా సంవత్సరాలు నాకు అర్ధం కాలేదు….

“ఎవరికెవరు ఈ లోకంలో…” అనటం సబబు .. కానీ  “ఏ దారెటుపోతుందో ఎవరినీ అడుగక”.. అని చెప్పటంలో మర్మమేంటని ప్రతిసారీ నన్ను నేను ప్రశ్నించుకునేవాణ్ణి. అంత హృద్యంగా, నమ్మకంగా చెప్పాడాయె మరి. 

ఎలా వెళ్ళాలో తెలియనప్పుడు అడిగితే తప్పేముంది? ఆ కవి బహుశా ఏ అడవిలోనో ఆటవిక తెగల మధ్య ఉండేవాడేమో? దారి అడిగితే కొట్టేవారేమో? నలుగురితో కలిసి బతకటం, మెలిసి తిరగటం లాంటివి చెయ్యకూడని ‘నాగరికత’ లోంచి వచ్చాడేమో? ఇలా ఎన్నో ప్రశ్నలు కానీ దేనికీ నిశ్చయమైన సమాధానం దొరకలేదు.. తేరిపార చూస్తే ఆ ప్రశ్నలన్నీ తిరిగి నాకే గుచ్చుకున్నాయి..   అక్కడికి మనమేదో పెద్ద నవ ‘సమాజం’ లో ఉన్నట్టు, మన చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళు మనుషులన్నట్టు, మన ప్రపంచంలో ప్రతి దారికీ ఒక గమ్యం ఉన్నట్టు, ప్రతి మనిషికీ ఒక లక్ష్యం ఉన్నట్టు, ప్రతిదాన్లోనూ పరిపూర్ణత సాధ్యమన్నట్టు .. ఇలా ఏవేవో పిచ్చి అపోహలు నన్ను సరిగ్గా ఆలోచించనివ్వలేదు..  కానీ కాలం గడుస్తున్నకొద్దీ, చూస్తున్న చదువుతున్న వింటున్న విషయాలని ఆకళింపు చేసుకోవటంలో నాకూ ఒక క్లారిటీ వచ్చింది..   తగిలిన దెబ్బలు తగ్గకముందే కొత్త దెబ్బలు తగులుతూ ఉంటే తియ్యదనానికి నిర్వచనం తెలిసింది..  మీదనున్న మట్టి అంతా నీటి ఒరవడికి కొట్టుకుపోతే రాళ్ళు తేలిన దారిలా,  జీవితం మీద ఒక స్పష్థత వచ్చింది.. మనుషుల్ని చదువుతున్నకొద్దీ ఇంకా చదవాల్సింది ఎక్కువైపోతుందని తెలిసింది..  వందమంది చుట్టూ ఉన్నా ఒంటరితనం బాధించగలదని, విలువైనవన్నీ సరళంగా సామాన్యంగా ఉంటాయని, మంచికి విలువలేదని, శాస్త్రం మనుషులకోసమని, నిశ్శబ్దం ఓదారుస్తుందని, నైరాశ్యం సేదదీరుస్తుందని.. ఓహ్ ఇలా ఎన్నని చెప్పను? ప్రతి రోజూ ఒక సరికొత్త పాఠం. ప్రతి మనిషీ ఒక పసందైన పుస్తకం. ప్రతి అడుగూ, బంధం, సంఘర్షణా, సమావేశం .. ప్చ్! నేర్చుకోవటంలోనే శతాబ్దాలు దాటిపోయాయి.. తీరా చూస్తే నేనింకా అక్కడే ఉన్నాను.  నేర్చుకున్నదంతా ఎవరికైనా పనికొచ్చేలా చెయ్యాలన్న దుద్ద ఒకటి మిగిలింది కొత్తగా… రోజులు మాత్రం గడిచిపోతున్నాయ్ మెల్లగా శబ్దం లేకుండా..

కట్ చేస్తే, మన దైనందిన వ్యవహారాల్లో ఎంతోమందితో కూడి వెళతాం. సలహాలు అడుగుతాం. ఇస్తాం. 

బంధువులు, స్నేహితులు, సరదాలు, సినిమాలు, షికార్లు, పార్టీలు, చదువు, ఉద్యోగం, అలవాట్లు… ఇవన్నీ కొన్ని వందలమందిని మనకి పరిచయం చేస్తాయి.  గోదాట్లోకి వరద నీరోచ్చినప్పుడు  గొప్పగా  ముద్దొచ్చేసినట్టు, పరిచయాలు పెరుగుతున్నకొద్దీ ప్రపంచం మీద అబ్బురం పెరుగుతూ వస్తుంది.. అయితే,  అందులో చాలామందిది వచ్చే దారి, పోయే దారి.. కొద్దిమంది మాత్రం కాస్త దగ్గరగా వస్తారు..  చివరాఖరికి మహా అయితే ముగ్గురు నలుగురితో నువ్వు నీలా ఉండగలుగుతావు .. మిగతాదంతా నటన, మొహమాటం, రాజీ, యాదృచ్ఛికత ఇంకేదైనా కావచ్చు.. ఇక్కడే ఉంది విచిత్రం అంతా..

ఇప్పుడు మానవ నైజాన్ని వర్గీకరించటం నా ఉద్దేశం కాదు. కానీ ప్రతి మనిషీ ‘తన’ మెదడు చెప్పినట్టు చేస్తాడు.. తనకున్న విలువలతో, పరిజ్ఞానంతో, నైపుణ్యంతో నిర్ణయాలు తీసుకుంటాడు.. తన స్వభావాన్ని బట్టి మంచీ,చెడూ మాట్లాడటం, చెయ్యటం, బ్రతకటం..ఇలా తన చర్య, ప్రతిచర్యలన్నీ ఒక స్థిరమైన కానీ క్రమరహితమైన నివిష్టం(ఇన్పుట్) మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. దీనికి తోడు ప్రతి ఆలోచన వెనుకా నీ వ్యసనాలు, భావోద్వేగాలు, అనుభవాలు, అభిరుచులు అనాలోచితంగానే దాక్కుంటాయి. ఇష్టమైనది కష్టంగా  అనిపించదు.. అదే  పని ఇష్టం లేకపోతే  చాలా చిరాగ్గా అనిపిస్తుంది. నచ్చిన మనిషి ఏం చేసినా పర్వాలేదు.. అదే  నచ్చకపొతే  చిలిపితనం కూడా కోపం తెప్పిస్తుంది…ఇవన్నీ కాకుండా నిన్నూ ఈ సంఘాన్నీ వేరుచేస్తూ నీ చుట్టూ నువ్వు గీసుకున్న వృత్తం, దానిచుట్టూ సంఘం గీసిన ఆవృత్తం..ఈ రెండూ కంటికి కనపడకుండా మొత్తం అన్ని విషయాలనీ శాసిస్తూ ఉంటాయి..

ఈ విధంగా ఇద్దరు మనుషుల మధ్య సమాచార బదిలీ ఇన్ని నిబంధనలకు, ప్రేరేపణలకు లోబడి ఉన్నప్పుడు, అసలు మంచి చెడులకు నిర్వచనాలు పూర్తిగా వ్యక్తిగతమైనప్పుడు, ఒక మనిషి అందరినీ సంతృప్తి పరచటం సాధ్యం కానప్పుడు, ఇక ఏదారెటు పోతుందో ఎవరినైనా ఎందుకు అడగటం? ఆ మహాకవి చెప్పింది ఊళ్లెళ్ళటానికి వేసిన దారులగురించి కాదని, ఊహలు పయనించే రహదారులగురించి అని అర్ధమైందని వేరే చెప్పాలా? ప్రపంచాన్ని తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసిన మనుషులు అందరూ కూడా ఏదో చేద్దామని బయలుదేరి ఏం చెయ్యాలో నిర్ణయించుకుని ఇక ఆ తర్వాత అది సాధించేవరకూ అలా నిలబడిపోయారు.. ఎత్తుపల్లాలెన్నొచ్చినా ఏం లెక్ఖ చెయ్యలేదు. అవునా?  సొంతంగా ఆలోచించే ప్రతిమనిషినీ ప్రపంచం మొట్టమొదటగా అపార్ధం చేసేసుకుంటుంది.  ఆ తర్వాత ముప్పుతిప్పలు పెట్టి ముచ్చెరువుల నీళ్ళు తాగించేస్తుంది. అప్పుడు నిరాశ పడిపోయావా? నువ్వెవరో ఆ ప్రపంచానికి ఎప్పటికీ తెలీదు. ఇదంతా చెప్తున్నది ఒకే ఒక్ఖ విషయం తేటతెల్లం చెయ్యటంకోసం.
 
నువ్వెవ్వరికీ అర్ధం కానప్పుడు, నీకెవ్వరూ అర్ధమవ్వనప్పుడు..  మెదడు, ప్రపంచం మొత్తం చీకటైపోయి ఏదుందో ఏది లేదో తెలియరాని నిర్వేదంలో నిలువునా మునిగి ఉన్నప్పుడు  సరిగ్గా గమనించు.. అలాంటప్పుడు మాత్రమే నీకు నువ్వు నిర్మలంగా కనిపిస్తావు..  నీ మాటలు నీకు స్పష్ఠంగా వినిపిస్తాయి.. మొత్తమంతా నిశ్శబ్దమైనప్పుదు నీ గుండె చప్పుడు నీకు వినిపించినట్టు నీ సొంత ఆలోచనలు నీకు దిశానిర్దేశం చేస్తాయి. నువ్వు సాధించాలనుకున్నది నీకు స్పష్టంగా కనిపించేంతవరకే నువ్వు సామాన్య మానవుడివి. ఆ తర్వాత అదే నిన్ను లాగుతుంది. అసామాన్యుణ్ణి చేస్తుంది…

పిడికిలి పైకెత్తి ఆకాశం వైపు చూస్తూ కలలు కనే మనిషికి,  ఏ పని చేస్తున్నా అది పూర్తయ్యేవరకూ నిద్రపట్టని మనిషికి, జయాపజయాలతో సంబంధం లేకుండా స్వర్గం/నరకం ఏదైనా ఒక్కటేనన్నట్టుగా, కాళ్లతో కసిగా నేలను వెనక్కుతోస్తూ నడిచే మనిషికి,  విజయం మరొక  అడుగేకాని అదే గమ్యం కాదు..ఓటమి ఒక పాఠమే గాని అదే అంతం కాదు.. అందుకే ఏ దారెటుపోతుందో ఎవ్వరినీ అడగద్దు.. నీకు నచ్చింది చేసేయ్. అదే కరెక్టు.

/balu

Categories: తెలుగు, mind, philosophy, poetry, psychology, society, world | Tags: , | 2 Comments

Love & Hate :: what we should teach our kids by learning ourselves

Hate is big & strong but Love starts small and outgrows it.

Hate is big & strong but Love starts small and outgrows it..

I have read many wonderful quotations all my life on Love and Hate. Devoured a bunch of great books at a relatively young age. But thats all theory.  Never did I experience so much peace than when I actually replaced all hate in my mind with love and started forgiving people. It’s so much lighter to just forget all the bad things that happened to you. It’s even easier to move on by feeling sorry for all the bad things you did to others.

And this is not something you will learn by reading books or by pupillage. You can’t teach this to your friends and family.  You can only do it yourself and then spread the message… So do I now 🙂 🙂 🙂

But if we can live this ourselves, then there is all chance our kids would pick it up when they are still kids. And that I think my dear friends would do wonders to them in growing up to become remarkable personalities.

Thanks for reading. What say?

/balu

Categories: emotions, great men, mind, philosophy, society, suggestions, world | Tags: , , , , , | Leave a comment

philos paradox – 2 :: stupidity vs intelligence

Don't laugh at someone falling down.

Don’t laugh at someone falling down.

Ok!

If a stupid is 0% intelligent, then what are you intelligentsia?

100% stupid? 😛

Categories: fun, mind, philosophy, psychology, society | Tags: , , , , | Leave a comment

Strong or Weak?

Am I strong or weak?

Am I strong or weak?

I am strong in the deeper core, but my sensitivities and stupidities make me weak.

..

I am weak in the heart, underscore! but my wounds and surrounds make me strong.

.

and you? lemme know.
~balu

Categories: emotions, mind, poetry, psychology, society, world | Tags: , , | Leave a comment

Which is the best Charity Organization to donate my money?

you first start, boy!

you first start, boy!

I see many people asking this question when they want to start donating a small portion of their income. It also brings up so many other questions like:

  • Where is my money going?
  • Would I get the Financial Statements of the organization?
  • Details of money spent on the cause in terms of Actuals Vs Administration
  • Tax Benefits

.. and the list can literally grow very long.

There are of course, huge number of NGOs, Individuals and informal Groups that are engaged in the service of humanity, trying to address/resolve many generic/specific, regional/global issues. Its easy to get lost, trying to finalize one among them. Its common to get confused over their intentions, actual field performance, garnering/analyzing true impact etc.

But what frustrates me is this question becoming a deterrent to actually start contributing in the first place.  I am tired of people giving this as an excuse. It just sounds lame.  They are killing their own spirits. They are banishing their own love of humankind. So, which is the best Organization to donate your money?

The first one that comes to you convincing.. or the first one that you found good enough.. FIRST.. START… SMALL.

First get started. First start doing something small and then think of this question. Its OK if you get cheated a few times. Its fine if you find some miscommunication. Its completely alright if you find that organization not good ‘enough’ to continue your subscriptions.  What I am trying to impress on is the idea of starting first.  By giving a small portion of your hard-earned money to charities, you get back a sense of fulfillment which is worth 1000 times the actual contribution.  Once you start doing that, its obvious and automatic that you will find your way.

As I said, there are thousands of organizations/individuals around and you will eventually strike a chord with one/few of them.  There is no single, best organization.. its the truth.  We are all unique individuals and so will have our preferences in supporting a cause, right? But to really have a good start, you can look at these places:

Your home:

Yes, Its the first place. Start looking around and you will find your driver in damn need of some money for his child’s higher education. Your maid might be suffering a lot to pool up money for a medical treatment… The autowallah, community cleaner, grocery shop assistant.. Did you ever listen to them?

Your Office:

“Corporate Social Responsibility” might have been slowly becoming a fashion statement, but its still a good place to start with. Don’t get carried away by those people who just pose for pictures. If its an initiative by your own employer, then there is a good chance that you can play a deeper role therein. You will have a voice and an opportunity.

Your Friends:

Um, whats better than riding with your own friend to a hospital and handover the cheque for a poor child’s heart surgery? Not just movies, dates and fast food, your friends have a lot more to share once you start the topic.

So, now you know what to do? Stop worrying about the end result and start contributing first.  Then you will find your own ‘best’.

thanks for reading.

balu

Categories: philosophy, society, suggestions, world | Tags: , , , , | Leave a comment

My favourite words on Individualism

Many years back, when I read those paragraphs, I shivered to grasp the intensity with which it promotes Individualism and the Freedom of Mind.  I admired Ayn Rand for the famous work ‘The FountainHead’ and I present here to you my most fav part of the novel, the appealing speech mr.Roark gives defending himself.  This is one of the audio bits i always wanted to collect and keep in my library.  It is little contextual but the verve it propagates is universal. I thank the author and all the crew who made this work available to the audience like me and I am deeply thankful to all of them for enriching my experience and broadening my mind.

I believe you will not feel the 6 minutes wasted, by listening to this.  Pl let me know.

thanks,
<balu/>

.

Categories: books, mind, psychology, society | 3 Comments

the one-rupee story

the one rupee

the one rupee story

Who cares if its just a single rupee? But its bothering me too much of late.  Particularly in the last 24 hours, I just freaked out.

See these small things from the time I started at home to bangalore:

  • The tea/coffee vendor in the Railway compartment was charging rs.1/- extra;
  • The vegetarian meal was charged 1/- extra too;
  • The butter milk vendor on the railway platform gave me a nice smile when i questioned the 1/- extra on MRP;
  • Newspaper, chips, cool drinks were all charged 1/- to 2/- more and the magazines were even 5/- dearer;
  • The guy at the pre-paid auto counter at majestic railway station was asking rs.2/- instead of 1/- as service charge;
  • when I came home, the milk booth nearby was demanding 1/- extra on each packet of milk;
  • Going to office and the boy at the ‘free-air’ point of the petrol station was asking 1/-  too;
  • Forget the auto drivers, bus conductors, street hackers… and the list is unending….

And this is not what frustrated me the most.  When I started questioning, most of them, who should otherwise feel guilty, stared at me as if I am doing them gross injustice. The guy at the auto pre-paid counter was even ready to assault.  The milk booth guy loudly justified why he is charging extra and also told me not to buy milk in his counter, if i am not willing to pay with a smile.  The pantry car experience was even worse.  He straightly yelled that there is no printed menu card and i can consult any railway official if i have any problem.

Even then this is all ok, because I kind of expected those responses. But what hurt me most is how the others around me reacted.  Even when I was telling the people in line at pre-paid auto counter that there is a printed receipt only for rs.1/-, none of them listened to me and went on paying rs.2/-. i will forever cherish the expression of that guy who was collecting the money.  The next person in line even mumbled something against me too.  heck.

Times Of India, sometime back, made a conservative estimate of INR 80 lac to 1 crore turn-over  PER DAY of this one-rupee-extra business ONLY for the milk sold in Bangalore (that is in JUST ONE CITY).  You can imagine the volumes for Indian Railways and other stuff.  There are so many big scams everyone talks about, but in my opinion, these smaller scams are the ones that are purely going unnoticed but could be quite bigger. If you think people are not aware of this, then you are wrong. They know this, but are just lazy and complacent to raise the voice.

So, why am I writing all this nonsensical, boring story?  wasting all your reading time..

It is to request you all to say NO to such practices and start questioning whoever charges this 1/- extra.  At least I will not be alone and someday we can all make a difference together.. And one more embarrassing request:  PLEASE SPREAD THIS MSG and only thats how i get more people on board.

Categories: society, world | 8 Comments

Create a free website or blog at WordPress.com.